كوبيدگى و دررفتگىهاى عضوى و خون‌مردگىها مفيد مىباشد . 8 - حمام با آبى كه حاوى اسانس استخدوس باشد . ضد سرماخوردگى است ، اعصاب را آرام مىكند ، نيروبخش است ، خارش و بيماريهاى قارچى اندام تناسلى را از بين مىبرد ، ضد افسردگى و افكار پريشان است ، تعادل روحى را برقرار مىسازد ، سرخجه و مخملك و آبله را درمان مىكند . تذكر : كسانى كه براى ناراحتىهاى ريه آن را مصرف مىكنند حتما بايد با كتيرا و صمغ عربى مصرف نمايند ، كسانى كه مبتلا به عطش يا آشفتگى هستند و همچنين اشخاص صفراوى مزاج بايد آن را با سكنجبين بخورند . گياه - بالباجوار نام‌هاى ديگر : شوك الضب - اوتنجن Blepharie مشخصات : گياهى است از خانوادهء Acanthaceae ، چندساله و كوتاه كه قسمت پايين ساقه‌هاى آن چوبى است . برگهاى آن بيضى ، كمى دراز ، ساده و بدون دمبرگ و دندانه‌دار است ، دندانه‌هاى آن منتهى به خار ظريف مىشود ، گلهاى آن آبىرنگ است كه در كاسبرگهاى پوشيده از كرك و خار جاى دارد . ميوهء آن كپسول تخم‌مرغى به طول 5 - 4 سانتيمتر كه دو عدد دانه در آن قرار دارد . اين گياه در مناطق گرم و خشك هند در پنجاب و سند ، در پاكستان و در بلوچستان و در ايران ، عربستان ، مصر و حبشه انتشار دارد . در ايران در جنوب ، كرمان ، جبال بارز ، لار ، بندرعباس ، بين لار و بندرلنگه ، هرمز ، قشم ، برازجان و در بلوچستان در مكران ، سرباز ، هوديان ، خاران و خاش مىرويد . اين گياه داراى گونهء ديگرى نيز مىباشد . برگ بالباجوار خواص درمانى : آب دم‌كردهء آن را بنوشيد . مقوى و مدر و بندآورندهء خون است ، براى تقويت نيروى جنسى مؤثر است ، در مواردى كه ادرار قطره‌قطره و با ناراحتى و درد دفع مىشود اثر مفيد دارد . دانهء بالباجوار تركيب شيميايى : 2 / 1 درصد گلوكوزيد تلخ بلغارين - 1 / 2 درصد آلانتوان - گلوكوزيد - كاتچول - ساپونين - تانن . خواص درمانى : آن را بخوريد . محلل و مدر است ، نيروى جنسى را افزايش مىدهد ، سينه را نرم مىكند .